„Unowocześnianie teologii lub odłożenie jej do lamusa jest błędem. W jednym miejscu autorka pisze, że teologia jest umotywowaniem adoracji. Bez niej nie potrafimy wytłumaczyć, dlaczego wielbimy lub mamy wielbić Boga i jak zrozumieć Jego milczenie. Po wierze czysto emocjonalnej mało zostaje, kiedy przychodzą trudne ludzkie doświadczenia. Wiara ma swoje etapy i trzeba się ich uczyć od mistrzów życia duchowego, którzy swoje odkrycia utrwalili wieki temu. Na szczęście nikt ich nie zaktualizował…
Pomiędzy rozdziałami książki pojawiają się wybrane myśli z innych tomów s. Borkowskiej. Jedna z nich jest sprawdzianem naszej teologicznej intuicji. Możemy ją przeegzaminować od razu: „Iluż jest ludzi szczerze pobożnych, którzy dziękują Bogu codziennie za to, że zdążyli na autobus albo że zdołali załatwić trudną sprawę – ale Mu jeszcze nigdy naprawdę nie podziękowali za Wcielenie Chrystusa?”